കൂട്ടുകാരന്റെ അമ്മ

രചന :-Arif Ev Anakkara

അന്ന് ചിത്രമോളുടെ കല്യാണത്തിന്റെ തലേദിവസം ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലെ ഒരേയൊരു പാട്ടുകാരൻ അഫ്സൽ എവിടുന്നൊക്കെയോ തട്ടികൂട്ടിയ മൈക്കും ബോക്‌സും വെച്ച് നടത്തിയ ഗാനമേളക്കൊപ്പം..

ഞങ്ങൾ ആടിയത്

പാടിയത്..

അവള് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ പെങ്ങളുട്ടി ആണല്ലോ എന്ന സ്വതന്ത്രത്തിലായിരുന്നൂ അമ്മേ …

അതിന്റെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നൂ അ മ്മേ…

“ഏതാണീ കുരുത്തം കെട്ട ചെക്കന്മാർ…

“എന്ത് ആഭാസവും കാട്ടാൻ പൂരപറമ്പല്ല ഇത്…

എന്ന് ചിത്രമോളുടെ അമ്മാവൻ പിറുപിറുത്തപ്പോ…

ഞങ്ങൾ അതൊക്കെ നിറുത്തിപ്പോയത് അവൾ ഞങ്ങളുടെകൂടെ പെങ്ങളുട്ടി ആയത് കൊണ്ട് മാത്രമാ ണമ്മേ..

ഞങ്ങൾ കാരണം അവളുടെ കല്യാണം അലങ്കോലമാവരുതെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചത് കൊണ്ടാണമ്മേ…

പിറ്റേന്ന് കല്യാണദിവസത്തിന്റെ അന്ന്…

അവളിറങ്ങാൻ നേരം ഞങ്ങൾ അവൾക്ക് പോകാനുള്ള വണ്ടികൾ അലങ്കരിക്കാൻ വേണ്ടി പുറത്ത് പോയത്‌ കൊണ്ട്…

“എൻ്റെ ഏട്ടന്മാർ എവിടെ…

അവരുടെ അനുഗ്രഹം ഇല്ലാതെ ഞാൻ ഇറങ്ങില്ല എന്ന് ചിത്രമോള് വാശി പിടിച്ചത്…

എൻ്റെ മക്കൾ എവിടെ… അവളിറങ്ങാൻ നേരം അവരും കൂടെ വേണമെന്ന്…

ഇറങ്ങാൻ സമയമായി വേഗമാവട്ടെ എന്ന് ധൃതി കൂട്ടിയ അമ്മാവനോട്

അമ്മ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞത്..

അമ്മ ഞങ്ങളെ സ്വന്തം മക്കളെ പോലെ കണ്ടത് കൊണ്ടല്ലേ…അമ്മേ .. !

ചിത്രമോള് ശ്രീജിത്തിനെ പോലെ തന്നെ ഞങ്ങളെയും സ്വന്തം ഏട്ടനായി കണ്ടത് കൊണ്ടല്ലേ..

അതെ അമ്മേ…

അച്ഛൻ മരിച്ചതിനു ശേഷം കോളേജിൽ വരാതെ കുടുംബം നോക്കാൻ പണിക്കിറങ്ങിയ ശ്രീജിത്തിനെ കണ്ട്‌ മുട്ടിയതിന് ശേഷം മുതൽ അവൻ ഞങ്ങളുടെ ചങ്ക് മാത്രമായിരുന്നില്ല അമ്മേ…

ഞങ്ങടെ കൂടപ്പിറപ്പുകൂടിയായിരുന്നമ്മേ..

അത് കൊണ്ടാണല്ലോ അമ്മേ ചിത്രമോളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ പോലും അമ്മയെ ചേച്ചി, ആന്റി എന്ന് വിളിക്കുമ്പോഴും

ഞങ്ങൾ അമ്മയേ.. ശ്രീജിത് വിളിക്കുന്ന പോലെ

“അമ്മേ.. എന്ന് വിളിച്ചത്..

ആ സ്നേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞത് കൊണ്ടല്ലേ..ചിത്രമോളുടെ അമ്മാവൻ വിളിച്ചത് പോലെ “കുരുത്തംകെട്ടവന്മാർ” എന്ന് ഈ നാട്ടുകാരും ഞങ്ങളെ വിളിക്കുമ്പോഴും അമ്മ ഞങ്ങളെ സ്വന്തം മക്കളെ പോലെ കൂടെ ചേർത്തത്…

സ്നേഹിച്ചത്…

എന്നിട്ടും…

എന്നിട്ടും..

എന്തിനാണമ്മേ.. അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ വളർന്നിരുന്ന ആ മുഴയെ കുറിച്ച് ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് മറച്ചു വെച്ചത്….

എന്തിനാണമ്മേ ഇത്ര വേദന കടിച്ചു പിടിച്ച്..

അത് ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് മറച്ചു വെച്ചത്…

എന്തിനാണമ്മേ…

ഞങ്ങളെ…

ഞങ്ങളെ…

വിട്ടുപിരിഞ്ഞത്…

ഞങ്ങളെ തീരാദുഃഖത്തിലേക്ക് തള്ളി വിട്ടത്..

അമ്മയുടെ ആ രോഗത്തിന് ഒരുപാട് പണം ആവശ്യമുള്ളത് കൊണ്ട് അത് ശ്രീജിത്തിന് ഒരു ഭാരമാവുമെന്ന് ഓർത്തത് കൊണ്ടായിരുന്നോ..

ശ്രീജിത്തിന് അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് ആവുമെന്ന് കരുതിയിട്ടാണോ..

അവനെ ഇനിയും പ്രയാസപ്പെടുത്തരുതെന്ന് കരുതിയിട്ടാണോ..

അവൻക്ക് അതൊരു വേദനയാകുമെന്ന് കരുതിയിട്ടാണോ…അമ്മേ .. !

എങ്കിൽ അമ്മക്ക് തെറ്റി അമ്മേ..

അമ്മ പോയതിനു ഒരു മാസത്തിനു ശേഷം ഇന്നലെ ഞങ്ങൾ അവിടെ പോയിരുന്നു അമ്മേ

ആ സ്നേഹാലയത്തിൽ പോയിരുന്നു അമ്മേ…

അവിടെ ചെല്ലുമ്പോ..

ശ്രീജിത്ത്…

അമ്മേ..

“അമ്മയുടെ കുരുത്തംകെട്ട മക്കളിതാ വന്നേക്കുന്നു..

അവർക്ക് കഴിക്കാനുള്ളത് എന്താച്ചാ എടുത്തുകൊടുത്തേയ്ക്കെന്ന് അറിയാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചുപറഞ്ഞപ്പോ…

ഞങ്ങള് മനം പൊട്ടി..

“ടാ”.. എന്ന് വിളിച്ചപ്പോ…

അമ്മ പോയത്‌ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ലടാ.. എന്ന് അവൻ മുഖം പൊത്തി പൊട്ടിക്കരഞ് കൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോ…

ഈ ലോകമങ്ങു കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞു ഇല്ലാതെയെങ്കിലെന്ന് ആശിച്ചു പോയമ്മേ….

കരള് കരഞ്ഞു പോയമ്മേ…

ഹൃദയം തകർന്നു പോയമ്മേ….

ചങ്ക് പൊട്ടിപോയമ്മേ..

അത്രക്കും വേദനിക്കുന്നുണ്ടമ്മേ…

അത്രക്കും മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ട് അമ്മേ…

അമ്മക്കറിയുമായിരുന്നോ..?

“ചിത്രമോള്ടെ കല്യാണം അടുത്തുവരുവാടാ.. കയ്യിൽ അഞ്ചുപൈസ ഇല്ലെടാ…

“എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഒരു ഐഡിയയുമില്ലെന്ന് ശ്രീജിത്ത്‌ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തുവന്നു പറഞ്ഞപ്പോ..

“അതിനെന്താടാ.. ഞങ്ങളില്ലേ..

അവൾ ഞങ്ങളുടെകൂടെ പെങ്ങളല്ലെടാ എന്ന് പറഞ്

കല്യാണ സദ്യക്കുള്ള മുഴുവൻ ചിലവും ഞാൻ എടുത്തോളാം എന്ന് നമ്മുടെ പ്രവാസിമുത്ത്‌ സിബി പറഞ്ഞ്.വാക്കുപാലിച്ചത് . !

വണ്ടിചിലവ് ഒക്കെ ഞാൻ എടുത്തോളാം എന്ന് അമ്മ ആരു എന്ന് വിളിക്കുന്ന അരുൺപറഞ്ഞത് .. !

നിറവേറ്റിയത്..

ജോലിയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും എൻ്റെ വണ്ടി യുടെ ബുക്കും പേപ്പറും ഞാൻ ചിത്രമോളുടെ കല്യാണത്തിന് വേണ്ടി പണയം വെക്കാൻ കൊടുത്തത്… !

അത് പോലെ അമ്മയുടെ ചികിത്സചിലവും ഞങ്ങള് എടുക്കുമായിരുന്നില്ലേ…

ജീവൻ പണയം വെച്ചിട്ടാണേലും അമ്മയെ ഞങ്ങള് ആ രോഗത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുമായിരുന്നില്ലേ….

പിന്നെ എന്തിനാണമ്മേ അത് ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് മറച്ചു വെച്ചത്..!

എന്തിനാണമ്മേ ഞങ്ങളെ വിട്ടുപോയത്‌.. !

ഞാൻ ഓർക്കുന്നു അമ്മേ.. അമ്മ മരിക്കുമ്പോഴും നിറപുഞ്ചിരിയാലെ കിടന്നിരുന്നത്..

അത് പോലെ ഞാനറിയുന്നു അമ്മേ ഞങ്ങളെ നോക്കി ആകാശത്തിലെ താരകമായി അമ്മ പുഞ്ചിരിക്കുന്നത്.. .. .

അമ്മയുടെ മക്കളുടെ സ്നേഹം കണ്ടു ആനന്ദാശ്രൂക്കൾ പൊഴിക്കുന്നത് …

അതാണോ ഇന്നലെ ഞങ്ങളാ സ്നേഹാലയത്തിൽ ഒത്തു ചേർന്നപ്പോൾ പെയ്ത ചാറ്റൽ മഴ.. !

അമ്മയുടെ തഴുകലാ യിരുന്നോ ആ കുളിരുള്ള കാറ്റ്

ദൈവം പോലും അസൂയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവുമമ്മേ…

ഈ അമ്മക്ക് ഞങ്ങളോടുള്ള സ്നേഹം കണ്ടിട്ട്…

ഈ മക്കൾക്ക് അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം കണ്ടിട്ട്..

ആ സ്നേഹാലയമെന്ന വീടെന്ന ഭൂമിയിലെ സ്വർഗ്ഗം കണ്ടിട്ട്..

അത്കൊണ്ടാണല്ലോ അവൻ അമ്മയെ അങ്ങോട്ട്‌ വിളിച്ചത്..

തിരികെ വിളിച്ചത്..

ഞങ്ങളിൽ നിന്നും അടർത്തിയെടുത്തത്..

അവിടത്തെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അമ്മക്ക് നേരത്തെ സ്ഥാനം നൽകിയത്..

ഞങ്ങളും അങ്ങോട്ട്‌ വരുമമ്മേ..

അമ്മ കാട്ടിതന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ ഈ ഭൂമിയിൽ നന്മയുടെ സ്വർഗ്ഗം തീർത്തിട്ട്…

അമ്മ കാട്ടിത്തന്ന നന്മയുടെ പാതയിലൂടെ സൽപ്രവർത്തികൾ ചെയ്തിട്ട്…

നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിട്ട്..

അമ്മയുടെ സ്നേഹത്തെകുറിച്ച് ഞാൻ എത്ര എഴുതിയാലും തീരില്ലല്ലോ..

എഴുതുമ്പോൾ അമ്മയുടെ ഓർമ്മകളാലെ എൻ്റെ കൈകൾ വിറക്കുന്നുണ്ടല്ലോ..

അതെ അമ്മേ

We miss you അമ്മേ we miss you alot …

സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വച്ച് കണ്ടുമുട്ടാമെന്ന ശുഭാപ്‌ത്തി വിശ്വാസത്തോടെ അമ്മയുടെ ഓർമ്മകൾക്ക് മുന്നിൽ ഞാനീ എഴുത്തിനെ സമർപ്പിച്ച്കൊണ്ട് നിറുത്തട്ടെ

സ്നേഹത്തോടെ..

രചന :-Arif Ev Anakkara

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *