ക്യാമ്പസിലെ ചെഗുവേര, തുടർക്കഥ ഭാഗം 16 വായിക്കൂ…

രചന: മിഖായേൽ

പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന ജീപ്പിലേക്ക് കയറുമ്പോഴും എന്റെ മനസാകെ കലുഷിതമായിരുന്നു…ഒരു സമാധാനവും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു…. ബാഗിൽ കരുതിയിരുന്ന സഖാവിന്റെ മൊബൈലിൽ കൈ ചേർക്കുമ്പോഴും കണ്ണുനീർ നിയന്ത്രണം വിട്ട് പെയ്തൊഴിയുകയായിരുന്നു…

സമയം കഴിയും തോറും കോളേജിന്റെ മുഖം മാറി വരികയായിരുന്നു…. മെയിൻ കവാടത്തിന് മുന്നിലായി പോലീസ് ജീപ്പുകളും,വലിയ വാനുകളും നിരനിരയായി അണിനിരക്കാൻ തുടങ്ങി…കൂടുതൽ ഫോർസുകൾ ബാരിക്കേഡുകളുമായി ഗേറ്റിന് മുന്നിലേക്ക് ചാടിയിറങ്ങി…പെരുമഴയെപ്പോലും അവഗണിച്ച് പോലീസുകാർ ക്യാമ്പസിനുള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി….

അപ്പോഴും പേമാരിയിൽ അടിമുടി നനഞ്ഞ് ഘോഷ് എതിരാളികളെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തുകയായിരുന്നു…കൊടിമരത്തിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങിയ തൂവെള്ളക്കൊടി മഴയിൽ കുതിർന്നു പോയിരുന്നെങ്കിലും ആഞ്ഞു വീശിയടിച്ച കാറ്റിൽ അത് പാറിപ്പറന്നു….

കോരിച്ചൊരിഞ്ഞ മഴയിൽ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് തന്നെ ക്യാമ്പസിന്റെ പരിസരം വെള്ളക്കെട്ടിനാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു…പോലീസ് ഫോർസ് മെയിൻ കവാടത്തിലൂടെ അകത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ അവരെ വരവേറ്റത് വെള്ളക്കെട്ടിലേക്ക് എടുത്ത് എറിയപ്പെട്ട മുസാഫിറിന്റെ അലർച്ചയായിരുന്നു… അവന് പിറകേ പാഞ്ഞു വന്ന ഘോഷ് നിലത്ത് വെള്ളത്തിൽ കിടന്ന മുസാഫിറിന്റെ കരണത്തേക്ക് ഇടത് കൈ വീശി ആഞ്ഞടിച്ചു…തട്ടഴിഞ്ഞു കിടന്ന വെള്ളമുണ്ട് മഴയിൽ നനഞ്ഞ് ശരീരത്തേക്ക് ഒട്ടിച്ചേർന്നിരുന്നു…വെള്ളക്കെട്ടിൽ നിന്നും ചിതറിത്തെറിച്ച ചെളിമണ്ണ് ഘോഷിന്റെ വെള്ളമുണ്ടിൽ പാടുകൾ തീർത്തു….ആ ചെളിമണ്ണിൽ അടിമുടി കുളിച്ച് നിലത്ത് കിടക്വായിരുന്നു മുസാഫിർ….നിലത്ത് കിടന്ന അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഞ്ഞ് ചവിട്ടുമ്പോ ഓരോ തവണയും അവൻ മുഖമുയർത്തി പിടയുന്നുണ്ടായിരുന്നു….

എന്താടാ ചെറ്റേ നീ പറഞ്ഞേ…!!! ശരീരത്തിലെ ചോരയെ പ്രണയിക്കുന്നവരാ ഞങ്ങളെന്ന്…ല്ലേ…😠😠😠

ഘോഷ് അവന്റെ മുന്നിൽ രൗദ്രസ്വരൂപനായി..ആ മുഖത്തും കണ്ണിലും തെളിഞ്ഞു വന്ന അഗ്നിയിൽ മുന്നിൽ കിടന്ന മുസാഫിർ കത്തിയെരിയുകയായിരുന്നു…

ഹർഷന് കൊടുക്കേണ്ട പണി ഒരുവിധം തീർത്തതു കൊണ്ട് ചതയാനും ഒടിയാനുമായി ശരീരത്തിൽ ഒരിഞ്ച് സ്ഥലം പോലും ബാക്കിയില്ലാതെ അവൻ നിലത്ത് കിടന്ന് ഉരുളുകയായിരുന്നു….മുഖമാകെ ചെളിയും ചോരപ്പാടും അടയാളം വച്ചിരുന്നു… ബാക്കിയുള്ള പ്രവർത്തകർ ഘോഷിന് സഹായമെന്നോണം പോലീസിനേയും എതിർ പാർട്ടി നേതാക്കന്മാരേയും അടിച്ചു തകർക്ക്വായിരുന്നു…..തുടരെ തുടരെ മുസാഫിറിന്റെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞ് ചവിട്ടി നിന്ന ഘോഷിനെ പോലീസുകാർ ഒരു കൂട്ടത്തോടെ വന്ന് പിന്നിൽ നിന്നും പിടിച്ചു കെട്ടി…കൈയ്യിലും കഴുത്തിലും ഷർട്ടിലും കോളറിലുമായി പിടിമുറുകുമ്പോഴും ഘോഷ് അതിനെല്ലാം പ്രതിരോധം തീർക്കാൻ ആവും വിധം ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… ഒടുവിൽ പോലീസ് ഫോർസിന്റെ എണ്ണം കൂടി വന്നതും പാർട്ടി പ്രവർത്തകരേയും നേതാക്കന്മാരെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്തു നീക്കേണ്ടി വന്നു…അപ്പോഴും അവിടെ മഴ അതിന്റെ രൗദ്രരൂപം പ്രാപിക്കുകയായിരുന്നു…..!!! 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

നീലു….ഇലക്ഷൻ കമ്മിറ്റി കഴിഞ്ഞില്ലേ…സന്തോഷ പ്രകടനവും കഴിഞ്ഞു… ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാൻ പേടിയാണെങ്കിൽ ഞാൻ വീട്ടിലാക്കാം…

പാർട്ടീടെ യുവജന സംഘടനാ നേതാവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കമ്മിറ്റി കഴിഞ്ഞ് പാർട്ടി ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു രാകേഷേട്ടന്റെ ആ പറച്ചിൽ…

വേണ്ട..രാകേഷേട്ടാ…!!! ഞാൻ അച്ഛനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു ലേറ്റാവുംന്ന്….!! ഘോഷ്…. സഖാവ് പറഞ്ഞു ഇവിടെ wait ചെയ്താൽ മതിയെന്ന്…

ഘോഷണ്ണൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ… എങ്കിൽ ശരി… ഇവിടെ ഇരുന്നോളൂട്ടോ… പിന്നെ ഘോഷണ്ണൻ വരാൻ ലേറ്റാവും…ക്യാമ്പസിൽ പൊരിഞ്ഞ അടിയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്…ഹർഷനും മുസാഫിറിനും ഘോഷണ്ണൻ എന്നേ ഓങ്ങി വച്ചിരുന്നതാ….അവന്മാരുടെ ക്യാമ്പസിലെ ആ പ്രകടനം കണ്ട് പല്ല് ഞെരിച്ചു നിന്നതാ ആള്…ഇന്നാണ് ആ ദേഷ്യമെല്ലാം പെയ്തൊഴിഞ്ഞത്….ഘോഷണ്ണൻ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിരുന്നു വനിതാ സഖാക്കളെ എല്ലാം റിസൾട്ട് അറിയുമ്പോഴേ ക്യാമ്പസിന് പുറത്തേക്ക് മാറ്റണംന്ന്…എന്നെയും അഭിയേയുമാ അതൊക്കെ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നത്…അവൻ അടിമുറുകിയപ്പോ അവർക്കൊപ്പം കൂടി… പിന്നെ ഞാനല്ലേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…

രാകേഷേട്ടാ… അവിടെ ആർക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പ്രോബ്ലം…???എന്തോ ആകെയൊരു പേടിപോലെ……!!!

എന്തിനാ പേടിയ്ക്കുന്നേ…ഘോഷണ്ണനില്ലേ അവർടെ കൂടെ… പിന്നെ എന്താ പേടിയ്ക്കാൻ… സഖാവ് നോക്കിക്കോളും എല്ലാം…!!!

എങ്കിലും.. ആരെയെങ്കിലും ഒന്നു വിളിച്ചു ചോദിയ്ക്കാമോ രാകേഷേട്ടാ…!!!

ഞാനിപ്പോ എല്ലാരേം മാറിമാറി വിളിച്ചു… അകത്ത് പാർട്ടി ഓഫീസിന്റെ ഇൻചാർജ്ജ് മുരളി സഖാവിനാ…സഖാവിന് കുറച്ചു മുമ്പേ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും ഒരു കോള് വന്നിരുന്നു… ഹർഷനേം മുസാഫിറിനേയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആക്കീന്നാ അറിഞ്ഞത്…ഘോഷണ്ണൻ സ്റ്റേഷനിലാ…DC ന്ന് സഖാവ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്….കേസൊന്നും ആക്കാതെ ഉടനെ വിടും….

പോലീസുകാര് അടിയ്ക്ക്വോ മറ്റോ ചെയ്യ്വോ…???

ഏയ്…അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല…ഈ അറസ്റ്റൊക്കെ വെറും ഷോ അല്ലേ… പിന്നെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച് ഘോഷണ്ണന് നേരെ ഒന്ന് കൈയ്യുയർത്തിയാൽ അതിനുള്ള പണി പുറത്ത് വച്ച് ഘോഷണ്ണൻ കൊടുക്കും…അത് SI ആയാലും CI ആയാലും അതൊന്നും അങ്ങേർക്കൊരു വിഷയമേ…അല്ല….!!!

അതൊക്കെ കേട്ടപ്പോ നേരിയ തോതിൽ ഒരാശ്വാസമൊക്കെ തോന്നി…പിന്നെയും കുറേനേരം ഞാൻ സഖാവിന് വേണ്ടി പാർട്ടി ഓഫീസിൽ തന്നെ wait ചെയ്തു… അതിനിടയിൽ രാകേഷേട്ടൻ എനിക്ക് യാത്ര പറഞ്ഞ് കൂടെയുണ്ടിയിരുന്ന വനിതാ സഖാക്കളെ ബസിൽ കയറ്റിവിടാനായി പോയി…ഇടയ്ക്കിടെ മുതിർന്ന നേതാക്കൾ പലരും പാർട്ടി ഓഫീസിലേക്ക് കയറിപ്പോകേം ഉള്ളിൽ നിന്നും ചിലർ പുറത്തേക്കിറങ്ങ്വേം ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു…എല്ലാവരും പരിചയമില്ലെങ്കിൽ കൂടി എനിക്കൊരു പുഞ്ചിരി സമാമാനിച്ചിരുന്നു… ഞാൻ തിരിച്ചും…ചില ഗൗരവമേറിയ മുഖങ്ങൾ എന്നോട് അവിടെ wait ചെയ്യുന്നതിന്റെ കാര്യങ്ങൾ തിരക്കാനും മറന്നില്ല….

ഞാനതിനെല്ലാം വളരെ ബഹുമാനത്തോടെ മറുപടി നല്കിയതും എല്ലാം കേട്ട് ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച് ഓരോരുത്തരും പടിയിറങ്ങി… കോളേജിലെ മറ്റാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…ടേബിളിലിരുന്ന പാർട്ടി മാസികകൾ വെറുതേ ഒന്നെടുത്ത് മറിച്ചു നോക്കി ഇരുന്നപ്പോഴാ പാർട്ടി ഓഫീസ് ഇൻചാർജ്ജുള്ള മുരളി സഖാവ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നത്…

മോള് candidate ആയിരുന്നില്ലേ…??

അതെ… ആയിരുന്നു സഖാവേ.. ഞാൻ ഇരുന്ന ചെയറിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു…

വേണ്ട..എഴുന്നേൽക്കേണ്ട…ഇരിയ്ക്കൂ…!! സഖാവ് അതും പറഞ്ഞ് കണ്ണട ഒന്നുകൂടി കണ്ണിലേക്ക് ചേർത്ത് വച്ചു…

ഘോഷ് പറഞ്ഞിരുന്നു ല്ലേ ഇവിടെ ഇരിയ്ക്കാൻ..

ന്മ്മ്മ്.. കൗണ്ടിംഗിന് പോകും മുമ്പ്…!!

വീട്ടില് അറിയിച്ചിരുന്നോ ലേറ്റാവുംന്ന്…

വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…

ആഹാ.. എങ്കില് കുറച്ചു നേരം കൂടി wait ചെയ്യൂ..ഘോഷും കൂടെയുള്ളവരും സ്റ്റേഷനീന്ന് ഇറങ്ങീട്ടേയുള്ളൂ… ഇപ്പോ എത്തും… ആ… പിന്നെ മോള് വല്ലതും കഴിച്ചിരുന്നോ….

ഉവ്വ്…സഖാവേ… ഉച്ചയ്ക്ക് ഫുഡുണ്ടായിരുന്നു കോളേജില്…

ചായയോ മറ്റോ വേണോ… വേണമെങ്കിൽ ആളെ വിട്ടു വാങ്ങാം…

അയ്യോ…അതൊന്നും വേണ്ട സഖാവേ..!!!

എന്റെ മറുപടി കേട്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച് സഖാവ് അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി… അപ്പോഴേക്കും മഴ തോർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു…

ഇറ്റിറ്റു വീണ മഴത്തുള്ളികളെ നോക്കി സഖാവിന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്ക്വായിരുന്നു ഞാൻ… പെട്ടെന്ന് സഖാവിന്റെ ബുള്ളറ്റിന്റെ ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയിൽ ഉയർന്നു കേട്ടു…നിമിഷനേരത്തിനുള്ളിൽ അത് പാർട്ടി ഓഫീസിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി… മുറ്റത്ത് പടർന്ന് പന്തലിച്ച് നിന്ന മാവിൽ നിന്നും മഴത്തുള്ളികൾ ഇറ്റുവീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

സഖാവിന്റെ മുഖത്ത് നല്ല ദേഷ്യവും ഗൗരവവും നിഴലിച്ചിരുന്നു… ബുള്ളറ്റ് മുറ്റത്തേക്ക് പാർക്ക് ചെയ്ത് സഖാവ് അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും ബാക്കിയുള്ളവരെല്ലാം പല ബൈക്കുകളിലായി മുറ്റത്തേക്ക് വന്നു നിന്നു…. എല്ലാവരുടേയും ഷർട്ടിലും മുണ്ടിലും ആകെ ചെളിയും മണ്ണും നിറഞ്ഞിരുന്നു… അതിന്റെ കൂടെ ആകെ മഴയിൽ നനഞ്ഞ് കുതിർന്നായിരുന്നു വരവും… ഞാൻ എല്ലാ മുഖങ്ങളിലേക്കും ഒരു ഞെട്ടലോടെ നോക്കി നിന്നു പോയി…എല്ലാവരും തലമുടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഈറൻ കൈകൊണ്ട് കുടഞ്ഞു മാറ്റി അകത്തേക്ക് ഓടിക്കയറി… എനിക്കൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചായിരുന്നു പോയത്… അവസാനം കയറി വന്നത് സഖാവും…ഞാനാ മുഖത്തേക്ക് അല്പം ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി നിന്നതും എനിക്ക് മുഖം തരാൻ മടിയ്ക്കും പോലെ സഖാവ് മുഖം കുനിച്ചു നിന്ന് നെറ്റിയിലേക്ക് വീണു കിടന്ന തലമുടിയിലെ ഈറൻ കൈകൊണ്ട് കുടഞ്ഞെടുത്തു….

കുറേനേരമായോ wait ചെയ്യാൻ തുടങ്ങീട്ട്…??

ഞാനതിന് അതേന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞപ്പോഴും സഖാവ് എനിക്ക് മുഖം തരാതെ നില്ക്ക്വായിരുന്നു…

കുറച്ചു നേരം കൂടി ഒന്ന് wait ചെയ്തേ പറ്റൂ… ആകെ നനഞ്ഞ് കുളിച്ച് നിൽക്ക്വാ ഞാൻ…ഈ ഡ്രസ്സൊക്കെ ചേഞ്ച് ചെയ്തൊന്ന് ഫ്രാഷായി വരാം…. സഖാവ് അതും പറഞ്ഞ് ഷർട്ടിന്റെ കോളറൊന്ന് കുടഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് നടക്കാൻ ഭാവിച്ചു…

കോളേജിൽ കിടന്ന് അടിയുണ്ടാക്കീട്ടല്ലേ… അതിന്റെയൊക്കെ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ…??

സഖാവ് അത് കേട്ടതും നടത്തം നിർത്തി എനിക്കടുത്തേക്ക് തിരികെ വന്നു നിന്നു…

ക്യാമ്പസിൽ അടിയുണ്ടാക്കിയത് ആവശ്യത്തിനാണോ അനാവശ്യത്തിനാണോന്ന് judge ചെയ്യാൻ നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ…ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ വരണ്ട…. പിന്നെ ഞാൻ അടിയുണ്ടാക്കിയതിന് പാർട്ടിയ്ക്കും എന്റെ വീട്ടുകാർക്കും ഇല്ലാത്ത ടെൻഷനും പരാതിയുമൊന്നും നിനക്ക് വേണ്ട….കേട്ടല്ലോ…!!

ഞാനതിന് തലയാട്ടി നിന്നതല്ലാതെ ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല… സഖാവ് അത് കണ്ട് എന്നെയൊന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി… കുറച്ചു നേരം കൂടി അവിടെ wait ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയ ഓരോരുത്തരായി ഡ്രസ്സൊക്കെ ചേഞ്ച് ചെയ്ത് സുന്ദരന്മാരായി പുറത്തേക്കിറങ്ങി… അപ്പോഴേക്കും ചുറ്റിലും ഇരുട്ട് പരന്ന് തുടങ്ങിയിരുന്നു…

ഏറെ നേരത്തെ കാത്തിരിപ്പിനു ശേഷം സഖാവ് പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു… അകത്തുണ്ടായിരുന്ന മുതിർന്ന സഖാക്കളോട് സ്ഥിതിഗതികളെല്ലാം ചർച്ച ചെയ്തിട്ടായിരുന്നു സഖാവിന്റെ വരവ്… അപ്പോഴേക്കും ആ മുഖത്തെ ദേഷ്യത്തിനും ഗൗരവത്തിനും അല്പം അയവ് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു..സഖാവിനെ കണ്ടപാടെ ഞാൻ ചെയറിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു…സഖാവിനൊപ്പം മുരളി സഖാവും മറ്റൊരു സഖാവും കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു… അവര് പരസ്പരം എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചായിരുന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നത്…

അവന്മാര് കേസിന് പോവാൻ ചാൻസില്ല.. ഉണ്ടായാൽ തന്നെ അത് എങ്ങനെ വേണംന്ന് എനിക്കറിയാം..എന്തായാലും ഇത്രേം നാളായുള്ള നിന്റെ കഠിന പ്രയത്നത്തിന്റെ ഫലമാ കോളേജിലെ വലിയ ഭൂരിപക്ഷത്തിന് കാരണം..

ദേവേട്ടന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സഖാവ് ആൾടെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് അത്രയും പറഞ്ഞതും ദേവേട്ടൻ അതിന് മറുപടിയെന്നോണം ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു…

അപ്പോ ശരി ഘോഷേ..ഇനി എന്താ പ്രോഗ്രാം… ഇന്നിവിടെ ആണോ..അതോ..??

ഇല്ല സഖാവേ…ഇന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോണം..ഒരു മാസമായി കോളേജിലെ തിരക്ക് കാരണം വീട്ടിലേക്ക് ഒന്നു കയറീട്ടില്ല…ഇനീം പോയില്ലെങ്കിൽ അമ്മ നേരെ ഇങ്ങോട്ട് വരും…😀😀 ആ അറസ്റ്റിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ കഴിയില്ല.. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് പോയി ഒന്ന് മുഖം കാണിക്കണം.. പിന്നെ ദേ ഇത് നമ്മുടെ കോളേജിലെ ആർട്സ് ക്ലബ്ബിന് നിന്ന കുട്ടിയാ..ഇവളെ വീട്ടില് കൊണ്ടാക്കണം…!!!

ന്മ്മ്മ്…ശരി… ആ സഖാവ് അത്രയും പറഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് നടന്നു… പോകും മുമ്പ് എനിക്ക് ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചായിരുന്നു സഖാവ് ഇറങ്ങിയത്…

വാ…പോകാം… സഖാവിന്റെ വാക്കുകേട്ട് ഞാൻ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി സമ്മതം മൂളി… കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് തേച്ച് വടിവൊത്ത ഷർട്ടും മുണ്ടുമൊക്കെ ധരിച്ചായിരുന്നു സഖാവിന്റെ നില്പ്…ഷർട്ടിന്റെ സ്ലീവ് ഒന്നുകൂടി മടക്കിവച്ച് സഖാവ് പുറത്തേക്ക് നടന്നു… ഞാൻ പിന്നാലെയും…

സഖാവ് ബുള്ളറ്റിലേക്ക് കയറി അത് just ഒന്ന് വളച്ചെടുത്ത് സ്റ്റാർട്ടാക്കിയതും ഞാൻ മുറ്റത്ത് നിന്നൊന്ന് പരുങ്ങി കളിച്ചു…

എന്താ…നീ വരുന്നില്ലേ…??? സഖാവ് എനിക്കായ് waiting ലായിരുന്നു…വണ്ടീല് കയറിയിരുന്ന് കുറേനേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ കയറാത്തതുകൊണ്ടുള്ള ചോദ്യമിയിരുന്നു….. അത് കേൾക്കേണ്ട താമസം ഞാൻ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു…

നന്നായിട്ടിരുന്നോ…?? അത് കേട്ട് ഞാൻ ഒന്നുകൂടി സീറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്ന് വണ്ടീടെ പിന്നിലെ ഹോൾഡിംഗ് സ്റ്റാന്റിലേക്ക് മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു…

ന്മ്മ്മ്… പോകാം..!! എന്റെ മറുപടി കേട്ടതും സഖാവ് ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു മുന്നോട്ടെടുത്തു… സ്പീഡ് അധികമില്ലാതെയായിരുന്നു വണ്ടി പോയത്…മഴ തോർന്നു നിന്നിരുന്നെങ്കിലും ചെറിയ കാറ്റും മഴക്കോളും ബാക്കി നില്പുണ്ടായിരുന്നു… എനിക്കാണെങ്കിൽ നല്ല വിശപ്പും.. ശരിയ്ക്കും ഒരു ചൂട് ചായ കുടിയ്ക്കാൻ മനസ് വല്ലാതെ കൊതിച്ചു നിന്നപ്പോഴാ സഖാവ് വണ്ടി ഒരു റെസ്റ്റോറന്റിന് മുന്നില് കൊണ്ടു നിർത്തിയത്…

ഇറങ്ങ്….!!!

സഖാവിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ഞാൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കി… അപ്പോഴേക്കും വണ്ടി സ്റ്റാന്റിലിട്ട് സഖാവും ഇറങ്ങിയിരുന്നു…

ഇതെന്താ ഇവിടെ…???

സാധാരണ എല്ലാവരും റെസ്റ്റോറന്റില് വരുന്നത് എന്തിനാ… എന്തെങ്കിലും കഴിയ്ക്കാനായിരിക്കുമല്ലോ…!!!വാ നടക്ക്…

പിന്നെ അവിടെ അധികം ആലോചിച്ച് നില്ക്കാതെ ഞാൻ സഖാവിന് പിന്നാലെ വച്ച് പിടിച്ചു…തിരക്കൊഴിഞ്ഞ ഒരു സാധാരണ റെസ്റ്റോറന്റ് ആയിരുന്നു ആത്….ചില ചെയറുകളിൽ മാത്രമേ ആളുകളുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ… ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു കോർണറിലെ മേശയ്ക്ക് ഇരുവശവുമുള്ള ചെയറുകളിലേക്ക് ഞങ്ങള് രണ്ടാളും ചെന്നിരുന്നു…അപ്പൊഴേക്കും വെയ്റ്റർ ഞങ്ങൾക്കരികിലേക്ക് വന്ന് നിന്നു..

എന്താ കഴിയ്ക്കാനായി…???

മസാലദോശയുണ്ടോ ചേട്ടാ…

ഉണ്ടല്ലോ..!!

മസാല ദോശ പോരെ… സഖാവ് എന്നോട് ചോദിച്ചതും ഞാനതിന് മറുപടിയെന്നോണം തലയാട്ടി…

ചേട്ടാ രണ്ട് മസാലദോശ..!! പിന്നെ രണ്ട് ചായയും…ഒന്ന് strong മതി..

എല്ലാം തലയാട്ടി കേട്ട ശേഷം അധികം വൈകാതെ തന്നെ ഓഡറ് ചെയ്ത ഐറ്റംസ് ഓരോന്നും അയാൾ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നിരത്തി വെച്ചു..നന്നായി മൊരിഞ്ഞ ദോശയും അതിനുള്ളിലായി വച്ചിരുന്ന മസാലയും സൈഡിൽ ചെറിയ ബൗളുകളിലായി വച്ചിരുന്ന ചട്നിയും സാമ്പാറും കണ്ടതും കൈ യാന്ത്രികമായി പാത്രത്തിലേക്ക് ചലിച്ചു… സഖാവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതും ആള് കഴിച്ചോളാനായി ആംഗ്യം കാണിച്ചു… പിന്നെ അധികം അമാന്തിക്കാതെ ഞാൻ കഴിച്ചു തുടങ്ങി… പക്ഷേ കഴിയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണ് സഖാവിലേക്ക് നീണ്ടു… സഖാവ് കഴിയ്ക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെ ഒരു ഭംഗിയായിരുന്നു….നന്നായി മൊരിഞ്ഞ ഉഴുന്നുവടയിലേക്ക് ചട്നി ഒഴിച്ച് അത് മുറിച്ചു വായിൽ വയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ കൊതിയോടെ നോക്കിയിരുന്നു പോയി… പിന്നെ അതേപടി ഞാനും അനുകരിച്ച് നോക്കി… അപ്പോഴേക്കും ചൂട് പാറുന്ന ചായ ടേബിളിൽ എത്തിയിരുന്നു…..

എന്റെ മൊബൈൽ എവിടെ…??? കഴിപ്പിനിടയിൽ സഖാവ് മുഖമുയർത്തി അങ്ങനെ ചോദിച്ചതും ഞാൻ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് ബാഗ് തുറന്ന് അതിൽ നിന്നും മൊബൈൽ പുറത്തേക്കെടുത്തു…സഖാവിന് മുന്നിലേക്കത് നീട്ടിയതും ദോശ മുറിച്ചു വായിൽ വച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ആളത് കൈയ്യെത്തി വാങ്ങി…

ആരെങ്കിലും വിളിച്ചിരുന്നോ…???

ന്മ്മ്മ്.. ഇടയ്ക്കിടേ കോളുണ്ടായിരുന്നു… പക്ഷേ ഞാൻ അറ്റന്റ് ചെയ്തില്ല…

അത് കേട്ട് സഖാവ് മൊബൈൽ ഓൺ ചെയ്തു നോക്കി…കഴിയ്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പിന്നെ concentration ഫോണിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു… പിന്നെ ഞാനായി ഒരു disturbance ഉം പോവാതെ ഫുൾ concentration കഴിപ്പില് കൊടുത്തു… അങ്ങനെ വിശപ്പിന്റെ വിളി മാറ്റി കൈകഴുകി വന്നപ്പോഴേക്കും സഖാവ് ബില്ല്പേ ചെയ്ത് പുറത്ത് എനിക്ക് വേണ്ടി waiting ലായിരുന്നു… സഖാവിനെ അധികം നിർത്തി പോസ്റ്റാക്കാതെ ഞാൻ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു… ഞാൻ കയറിയതും നിമിഷനേരം കൊണ്ട് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കി മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു…ചുറ്റിലും വീശിയടിച്ച കാറ്റ് കാരണം ആകെ തണുത്ത് മരവിച്ചിരിക്ക്യായിരുന്നു ഞാൻ… കോളേജിൽ വച്ച് ചെറുതായ് നനയുകേം ചെയ്തതുകൊണ്ട് ആ തണുപ്പ് ശരിയ്ക്കും അസഹനീയമായി തോന്നി.. ഞാൻ ഷാള് കൊണ്ട് കൈയ്യൊക്കെ നന്നായി മറച്ചു വച്ചിരുന്നു…അത് മനസിലാക്കിയ പോലെ സഖാവ് വണ്ടീടെ സ്പീഡ് ചെറുതായി കുറച്ചു….

വോട്ടിന് നിന്നിട്ട് എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു…സന്തോഷമായോ..???

സഖാവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ അതേന്ന് മൂളി…

ഒരു നല്ല അനുഭവമായിരുന്നില്ലേ…ആ ക്യാമ്പസ് എങ്ങനെയാണെന്ന് ശരിയ്ക്കും മനസിലായില്ലേ ഇപ്പോ…!!!

ന്മ്മ്മ്…മനസിലായി…അന്ന് വോട്ടിന് നിന്നില്ലായിരുന്നെങ്കി വലിയ നഷ്ടമായിപ്പോയേനെ….!!!

ന്മ്മ്മ്… ഇനിയിപ്പോ ക്യാമ്പസിൽ ഏത് സമയവും നല്ല active ആയിരിക്കണം…!! എല്ലാവരുടേയും പ്രശ്നങ്ങളിൽ പരമാവധി ഇടപെടാൻ ശ്രമിക്കണം…

ന്മ്മ്മ്… വീട്ടിൽ.. വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്…??

ആരുടെ…എന്റെയോ..???

ന്മ്മ്മ്…

നീ എന്തിനാ എന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അറിയുന്നേ… ഞാൻ അതിനും വേണ്ടി വലിയ ആളൊന്നുമല്ലല്ലോ…!!

ആ ക്യാമ്പസിലെ വലിയ ആളല്ലേ..അറിഞ്ഞിരിക്കാല്ലോ..!!!

ഹോ… അങ്ങനെ..എന്തായാലും നീ ചോദിച്ചതല്ലേ…!! പറഞ്ഞേക്കാം… വീട്ടില് അച്ഛനും,അമ്മയും ഒരു സിസ്റ്ററുമുണ്ട്…!! അച്ഛൻ പഴയ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവായിരുന്നു… പഠിയ്ക്കുന്ന time ലേ… ഇപ്പോ പ്രവർത്തനം ഒന്നുമില്ല… അനുഭാവിയാണെന്നേയുള്ളൂ… അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പാർട്ടിയില് പ്രവർത്തിയ്ക്കുന്നതു കൊണ്ട് വലിയ എതിർപ്പില്ല… അമ്മയ്ക്ക് ചെറിയൊരു പേടിയുണ്ട്… അതുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്കിടേ warning മായി വരും…ഞാനത് അധികവും mind ചെയ്യാറില്ല എന്നുള്ളതാണ് സത്യം…!!!

സഖാവ് വളരെ കാര്യമായി ഒരു പുഞ്ചിരി കലർത്തിയായിരുന്നു അത്രയും പറഞ്ഞത്….

നീലാംബരി…നീ ശരിയ്ക്കും നന്നായി പാട്ട് പാടിയിരുന്നൂട്ടോ…നല്ല ശബ്ദമാ നിന്റെ.. അതുകൊണ്ട് പാട്ട് കേട്ടിരിക്കാൻ തന്നെ ഒരു സുഖമുണ്ട്…

ഞാനതു കേട്ട് അടിമുടി ഞെട്ടിത്തരിച്ചിരുന്ന് പോയി….

ഇത്രയും… ഇത്രയും നാളും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ഇതൊന്നും…!!!

എന്താ ഇപ്പോ പറഞ്ഞത് തെറ്റായിപ്പോയോ..!!

ഇല്ല.. അങ്ങനെയല്ല… ഇത്രയും നാളും പറഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ.. പിന്നെ എന്താ ഇപ്പോ പറഞ്ഞത്…??

ഇത്രയും നാളും പറയാൻ തോന്നീല്ല… ഇപ്പോ തോന്നി… പറഞ്ഞു…അത്ര തന്നെ…!!!

ഞാനതിന് ചെറുതായൊന്ന് മൂളി കൊടുത്തു…

ജിഷ്ണൂനോട് വേറെ എന്തൊക്കെയാ നീ പറഞ്ഞത്…??? ഞാൻ മിണ്ടില്ലെന്നോ മറ്റോ പറഞ്ഞൂന്ന് കേട്ടു…..

അത് ജിഷ്ണു ചേട്ടൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാവും…

ജിഷ്ണു അങ്ങനെ വെറുതെ പറയുന്ന കൂട്ടത്തിലല്ല..അതെനിക്കറിയാം… പിന്നെ ഞാൻ മിണ്ടാത്തത്…നീ മാത്രമാകും ആ ക്യാമ്പസിൽ എന്നെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെയൊരഭിപ്രായം ആദ്യമായും അവസാനമായും പറയുന്നത്….

ഞാൻ അങ്ങനെ ദേഷ്യപ്പെട്ട് പറഞ്ഞതല്ല… വെറുതെ ഒരു കളിയ്ക്ക് പറഞ്ഞതാ… ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ മുഴുവൻ ദേവേട്ടൻ ആ ഋതു ചേച്ചിയോട് മാത്രമേ നന്നായി മിണ്ടുന്നത് കണ്ടിട്ടുള്ളൂ… ചിലപ്പോഴൊക്കെ മറ്റ് പെൺകുട്ടികളോടും മിണ്ടാറുണ്ട്… പക്ഷേ എന്നോട് മാത്രം ദേഷ്യപ്പെട്ടേ മിണ്ടീട്ടുള്ളൂ… അത്കൊണ്ടാ ഞാൻ…

ഋതു… അവളോട് മിണ്ടുന്നതിന് ഒരു പ്രത്യേക കാരണമുണ്ട്… പാർട്ടിയ്ക്ക് വേണ്ടി രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ച സുരേന്ദ്രൻ സഖാവിന്റെ മോളാ അവള്…. അവൾക്ക് എന്റെ മനസിൽ എപ്പോഴും ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനം ഞാൻ കല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്…അത് നീ ഉദ്ദേശിച്ച പോലെ ഒന്നല്ലാന്ന് മാത്രം…!!!

അതുകേട്ടപ്പോ എനിക്ക് ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം തോന്നി…. ഞാൻ പിന്നെ സഖാവ് ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മാത്രം ഉത്തരം നല്കിയിരുന്നു…

അങ്ങനെ അല്ലറചില്ലറ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചും പറഞ്ഞും ഞങ്ങള് എന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു നിന്നു… വാതിൽക്കൽ തന്നെ അച്ഛൻ നില്പുണ്ടായിരുന്നു….വണ്ടി മുറ്റത്തേക്ക് ചെന്നു നിന്നതും ഞാൻ ചെറിയൊരു പേടിയോടെ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി നിന്നു.. ബുള്ളറ്റിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടെന്ന പോലെ അമ്മയും ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു നിന്നു….തുടരും… ലൈക്ക് കമൻറ് തരണേ ഫ്രണ്ട്സ്…

രചന: മിഖായേൽ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *